Smalle Weegbree

Je kent hem vast wel, het rozet met lancetvormige bladen, waar tijdens de bloei een lange steel verschijnt met daarop een aar met een wit ‘kroontje’. Wist je dat dit witte kroontje niet steeds op dezelfde plek staat, maar van beneden naar boven bloeit? De kleine verrassingen van moeder natuur, ik hou er van.

Zijn Latijnse naam is Plantago lanceolata. Plantago stamt van de Latijnse naam ‘planta’, dat voetzool betekent. Deze naamgeving heeft hij waarschijnlijk gekregen doordat hij een van de meest verspreide kruiden van de wereld is, het fijne zaad wordt onder de voetzolen van de mens overal mee naar toegenomen. Waarschijnlijk hebben de Romeinen het lang geleden naar ons deel van Europa verspreid. Je komt hem overal tegen: hij groeit langs wegen, op braakgronden en zelfs tussen de straatstenen.

Het is een echt EHBO kruid. Zijn lancetvormige bladen geven ons een teken dat hij bloedstelpend werkt. Ook tegen jeuk werkt het uitstekend. Heb je een wondje of jeuk door een prik van de brandnetel of een insectenbeet? Gebruik dan een gekneusd blaadje op de zere/jeukende plek, je bent snel van je ongemak af.

Verder is het een heel mooi kruid voor de luchtwegen, zoals de volksnaam ‘Hoestkruid’ al verraad. Het is een tonicum voor de longen en ook hier kun je het gekneusde verse blad gebruiken bij oorpijn. En hij zit booooordevol vitaminen en mineralen.

Witte Dovenetel

Haar Latijnse naam is Lamium album, wat vertaalt naar ‘Witte muil’. Kijk maar eens naar haar prachtige fijnbehaarde lipbloem, dan snap je de naam meteen.

Haar blad en groeiwijze lijkt sterkt op die van Brandnetel, maar bloeit heel anders (de Brandnetel bloeit met een soort hangende pluimen).

En in tegenstelling tot de Brandnetel prikt de Dovenetel niet. Ze is zelfs zeer zacht, en kan juist de jeuk van de Brandnetel verlichten! Ook hier is een gekneusd blaadje op de aangedane plek de simpele remedie. Is het niet handig dat de Dovenetel vaak vlak in de buurt van de Brandnetel groeit?

Verder straalt de plant met haar zachtheid en mooie witte bloemen vrouwelijkheid uit. Ze wordt in de Kruidengeneeskunde ook als een mooi vrouwenkruid beschouwd, dat geneeskrachtig ingezet kan worden tegen een scala aan vrouwenklachten.

Hondsdraf

Lief klein hondsdrafje, met zijn blaadjes die als het ware als huppelende hondenpasjes door de tuin draven.

Het bescheiden kruidje valt niet echt op, het is een klein plantje dat met liefde in de schaduw groeit. Zo in april en mei richten de steeltjes zich op en groeit er een allermooist paars/blauw lipbloempje aan, dat lijkt op een mannetje in een paarse mantel die je van harte welkom heet. In deze periode kunnen we zijn schoonheid pas echt goed zien.

Heel vroeg in het voorjaar, als de kruiden nog niet bloeien, kan het soms lastig zijn om Hondsdraf te herkennen; De bladeren lijken dan bijvoorbeeld ook op die van Speenkruid of Look-zonder-look. Maar in de Kruidengeneeskunde gebruiken we alle zintuigen om een kruid te herkennen.

Als goed en kijkt en voelt, merk je dat de blaadjes heel licht behaard zijn. En als je een blaadje kneust ruik je een kenmerkende kruidige geur, die sommige mensen aan een soort brandlucht doet denken (zelf vind ik het erg lekker ruiken).

In de vorm van het blad zou je gelijkenis kunnen zien met de vorm van onze oren, longen en nieren. Dit is een mooi spiekbriefje van de natuur wat betreft zijn werkingsgebieden: Ook hier biedt een gekneusd blaadje in het oor uitkomst bij oorpijn, en het kan in therapeutische vorm worden ingezet bij klachten aan de luchtwegen en urinewegen.